dag 7, donderdag 19-7

dag 7,
Vanmorgen konden wij heerlijk buiten ontbijten.
De Ieren zelf zijn verbijsterd over het prachtige weer dat er is. Dit zijn ze niet echt gewend, hier kennen ze veel regen.En heus miet hele dagen aan een stuk door maar veelal buien.
In Ierland wordt ook aangeraden om laagjes kleding te dragen. Het is inderdaad vest of jas aan of uit.
Maar zoals gezegd, wij treffen het.
Wij reden over de A37,A2 (weg 47) richting Londonderry. Hier begon de route waarvoor wij deze vakantie naar Ierland waren gekomen.The wild Atlanticway. (north) Wij zouden hem gaan rijden van
Noord Ierland naar zuid Ierland. The Atlantic way is een route langs de westkust van Ierland van ongeveer 2500 km.
Wij reden eerst op weg 51die helemaal langs de kust ligt. En op deze weg keken wij onze ogen uit. Aan beide zijden van de

stond hele hoge fuctia's . Ze vormden hele heggen en waren nog groter dan dat wij zijn, met hele dikke stammen. Het groeit hier gewoon als onkruid langs de weg en alles stond in volle bloei.  Niet veel later zagen wij een mooi wit vuurtorentje. Bij Dunagree point. Hier zette ik koffie en keken rond. Er kwamen hier mensen aan in auto's en trokken hun wetsuit aan. Er liep al een meisje rond dat een container open deed.
Even later   gingen ze allemaal de zee in. Het bleek dat ze zwemles kregen en later zou in onze vakantie blijken dat de Ieren voor 90% een wetsuit aantrekken als ze gaan zwemmen omdat het water over het algemeen erg koud is.Even later vertrokken wij en zagen dat de weilanden hier afgebakend zijn met van die leuke oude Ierse muurtjes waar de fuctia's gewoon tussen groeien. Soms ging de weg heel steil omhoog om daarna nog steiler naar beneden te gaan. Wat waren wij in een  prachtig stukje Ierland terecht gekomen zeg. Het was allemaal zo lieflijk en vredig hier.Maar hoe verder wij van de kust afreden, hoe minder fuctia's er stonden. De camping die Albert had geselecteerd bleek alleen voor sta caravans te zijn. Wij hadden een boekje met allemaal campings langs de Atlantic way. Echt heel handig. De campings zijn in het noorden van Ierland erg schaars , dat had Albert thuis al gezegd. Wij bleven rijden en zoeken, het viel in dit stuk echt niet mee. Wij reden richting Fanagha en wijken een stukje van de route af. En net op het moment dat wij ons hadden ingesteld dat wij nog twee uur verder moesten rijden zagen wij ineens een camping in Quigley's point. deze camping stond nergens aangegeven, ook niet op de weg. Hij ligt aan een inham van de North Channel op de kruising van weg 51en de N13.
Ik zocht naar de receptie maar mensen die er waren zeiden dat wij gewoon konden staan waar wij wilden, de eigenaar kwam vanzelf langs Ik raakte aan de praat met hele aardige mensen die hier een sta caravan hebben. Ze vroegen waar wij vandaan kwamen en vooral wat wij in Ierland zochten. Toen ze hoorden dat wij de Altantic way gingen rijden zeiden ze van ohhhh wat mooi, dat is zo mooi!Ze vertelden ook dat het weer al 7 weken zo mooi is en dat dat echt buitensporig is voor Ierland. Ik verlelde dat er op dat moment in Nederland een ware hittegolf gaande was met temperaturen rond de 38/40 graden of nog hoger en dat de mensen het niet wisten waar ze het zoeken moesten. Ja, dat snapten ze wel. Later toen ik aan het afwassen was kwam er een Toolship voorbij.Dezelfde mensen kwamen vertellen dat deze uit Londonderry kwam. Daar was een festival , zoiets als sail Amsterdam  Wij moesten maar een nachtje extra blijven want morgen zouden er overdag nog veel meer langs komen richting zee.En bovendien werd het festival afgesloten met vuurwerk. Ik vertelde dat dit onze tweede dag in ierland was en dat wij nog aardig wat kilometers voor de boeg hadden. We have to made choices in our life.